NETFLIX ― SERIAL ORYGINALNY
Musisz zrozumieć,
że może się tu zrobić bardzo krwawo, jeśli nie odpowiesz na pytania.
Kim jesteś i co tutaj robisz?
Odpowiadaj.
Frida, nie.
- Okej, spróbujmy inaczej. - Nie.
Do góry. Właśnie tak.
To zadziała tylko... A jeśli nie spodoba mi się twoja odpowiedź,
cóż... ona umrze.
- Mów. Co tu robicie? - Przyjechałyśmy po chłopca.
Proszę, pozwól nam go zabrać.
Wszystko wróci do normy, obiecuję.
Naprawdę?
Pomagasz zabójcy swojego ojca?
Czyż to nie piękne?
- Nie. - Nie wiedziałaś, złotko?
To nieprawda.
- Naprawdę mi przykro. - To był wypadek.
- Nie chciał go zabić. - Wypadek?
Chodź tu.
Conchita!
Miałaś siedzieć z chłopcem w cholernym pokoju.
Nie. Co ty robisz?
Przestań.
Zostań tam.
Rozpieszczona gówniara. I tak zginiesz.
Czemu to robisz?
Wypuść dzieciaka, proszę.
Czemu?
Chcesz mnie zastrzelić, Conchita?
Jest odbezpieczony?
Naładowany? Ile zostało w nim kul?
Panie Jack. Będę strzelać.
Pozwól im zabrać chłopca.
Gówno strzelisz.
Conchita?
Nic ci nie jest? Conchita.
- Już dobrze. - Tak.
Frida, idź... idź po Pablo. Chodź.
Pablo. Już dobrze.
Będzie dobrze.
Pomyślą, że go zabiłam, ale pan wie, co się stało.
- Uspokój się. - Nie mogę.
Staruszek zmarł w trakcie seksu.
- To się zdarza. - To nie...
Sprawdź wiadomości.
Przeczytałem to dzisiaj. Zobacz. Posłuchaj mnie.
Przestań i mnie posłuchaj.
„Salvador Valencia,
prokurator stanowy w stanie Tamaulipas
zmarł wczoraj w nocy na atak serca, w domu, który należał
- do niego i jego ukochanej żony”. - Po prostu...
„Według wiarygodnych źródeł
Valencia czytał bajkę swoim wnukom,
gdy nagle zaczął się skarżyć na ból serca, po czym zemdlał w salonie”.
Proszę bardzo. Widzisz?
To prawda?
Jasne. To wiadomości, Roxana.
Nic ci nie będzie. Nie martw się, proszę.
- Okej. - Już. Pogratuluj mi.
- Za co? - Za co?
Valencia zmarł, a jego zastępca dziedziczy to stanowisko,
więc powstaje wakat. Kto zajmie to miejsce? Ja.
- Proszę. - Serio?
Przytul mnie i się ciesz.
Gratuluj mi, bo wspinamy się po szczeblach kariery.
- Tak. - Nie płacz.
- Oddychaj. Wszystko będzie dobrze. - Naprawdę?
- Będzie lepiej. - Tak.
Dostaniesz podwyżkę.
Poproszę, bo od lat gówno dostałam.
- Ja cię obronię. - Okej.
Chodź tu, Rox.
- Chcesz whisky? - Chętnie.
Jak mogłabyś odmówić? Już nalewam.
Tak.
Potrójna porcja dla Rox.
Oboje powinniście jechać ze mną.
Nie mogę.
Najpierw muszę się zająć pierdolnikiem ojca.
Muszę to zakończyć. Ale potem przyjadę.
Okej. Gdybyś czegoś potrzebowała, zadzwoń, dobrze?
Przepraszam, ja...
Chciałam powiedzieć, że gdy się spotkałyśmy,
nie wiedziałam, co myśleć.
I wszyscy wiemy, że ostatnie kilka tygodni było dla mnie gówniane.
Ale... Lázaro ocalił mi życie i poznałam ciebie i...
jestem szczęśliwa.
Cieszę się, że wciąż istnieją dobrzy ludzie.
Dziękuję. Bardzo.
Bądź grzeczny, OK?
Dasz sobie rację.
Dbajcie o siebie.
Ach, jedną chwilę. Wybacz.
- Przekażesz to Bocinasowi? - Pewnie.
- Dzięki. - Okej. Pa.
Trzymaj się.
- Uważajcie. - Tak.
Ustawimy ekrany w jadalni,
w pawilonach i trzeci na podwórzu.
Trzeba zablokować La Unión. Gdy zaczną się...
Nie rób tak, jebany Tanka.
- Co jest, stary? - Jak to?
No kurwa.
Naprawdę potrzebujemy sajgonki?
Tak, potrzebujemy go.
Jest naprawdę fajny. To rodzina.
- Jebać rodzinę, Santito. - Nie. Można mu zaufać.
Przede wszystkim dlatego, bo nic nie kuma. Patrz.
Ej, Kitajec.
Chcesz cios z główki?
Kilka ciosów?
Widzicie? Wszystko gra. Zamknij się, głąbie.
- OK, chłopaki. - Zajebiście.
W każdym razie blokujemy wyjścia, nie?
Szef zajmie się strażnikami.
- Może zobaczymy kilka goli? - Właśnie.
Zajebiście.
Dzwoni Azucena. Chce wam coś powiedzieć.
Dobre wieści są takie, że wszystko wam wysłałam.
Dostaniecie wypasione telewizory i plastikowe krzesła.
Ciociu, wyślesz nam też trąbki i gwizdki?
Chcemy się wczuć.
To nie żarty, głupku. Cicho.
Słuchaj uważnie.
Pudełka są zamknięte, jak dopiero co ze sklepu.
Część z nich ma czerwoną wstążkę.
Te są dla was.
Nikt inny nie może ich wziąć.
Dołączyłam tam niespodzianki, by wpierdolić La Unión.
Czy to jasne?
- Pewnie. - Jasne.
Żadnych głupich błędów, okej?
Macie zabić wszystkich.
Tu chodzi o honor. Ludzie muszą nas szanować.
- Tak jest. - Tak.
Dobrze, skarbie. Obiecujemy.
- Buziaczki. - Pa.
- Jest pani Meksykanką? - Tak.
Poproszę paszport.
Coś do oclenia?
Nie, nic.
Co jest w bagażniku?
Ubrania i zakupy.
- Ile dni przebywała pani w USA? - Tylko dziś.
Proszę jechać.
Kto tam? Chodź tu. Znalazłam cię.
- Jak tam? - Dobrze.
- Wygrałem? - Tak.
Chodź tutaj.
- Usiądź tu, dobrze? - Tak.
Koledzy.
Przyjaciele.
Poproszę was o ciszę
i chwilę waszego czasu.
Kurwa, posłowie tak gadają.
Nie jestem posłem.
Gdybym nim był, nie siedziałbym w pudle, dupki.
Podłączone?
- Zajebiście. - Zajebiście.
Przeszmuglowaliśmy kilka telewizorów,
byście mogli oglądać mecz i kibicować reprezentacji.
Gdy rozgrywki się skończą,
telewizory tu zostaną.
Niech żyją zorganizowani więźniowie!
Hurra!
Jebać tych na dziedzińcu.
Jebać ich!
Meksyk! Meksyk!
No i?
Nie mam dostępu do Tavaresa.
Ale Santito mi powie.
- Prędzej czy później. - Oby prędzej.
Musisz zdobyć dla mnie te pieniądze, Dante.
Kurwa mać.
Właściwie to...
Posłuchaj.
Jeśli mi je zdobędziesz,
wygrasz bilet na wolność.
Wyobraź to sobie. Wolność.
Całkowita wolność.
Dante Pardo znika.
Wracasz do swojego życia.
To świetna oferta, dupku.
Wkrótce stąd odchodzę.
W nowej pracy
docenią mój potencjał.
Ten, kto zajmie moje miejsce
wcale ci nie pomoże.
Zrobię to dziś.
- Tylko... - Nie strugaj głupa.
Nie jesteś marine.
Nie ma bata. Zwolnili cię.
Szefie, popatrz na to.
Jednak się przydał.
Patrz, ojcze chrzestny.
Nazywam się Bocinas.
- Bocinas po chińsku. - Bocinas.
- Powiedz coś jeszcze. - Chwila.
Jak się nazywasz... fiucie?
Nazywam się Lei Shon.
- Leicion? Leicion. - Leicion? Leicion.
Leczo.
Jesteś chińskim leczo, stary.
- Technologia jest super. - Nie?
- Campos. - Mam rację?
- Tak? - Pani Villarreal czeka.
Kim jest Campos?
- Co? To ja. - Idziemy.
- Ty jesteś Campos? - Uważaj, wrócę tu.
Nie wiedziałem...
Nazywa się Campos.
Super.
Nie jest to super? Patrz. Czekaj.
Czemu siedzisz w kiciu, cholero?
Przyszli chłopaki.
Zabiłem czterech wrogów.
Czterech? Zajebiście. Nie ściemniasz?
Zrozumcie.
To dla dobra wszystkich.
Nie dla mnie.
Na dziedzińcu był spokój.
Ale La Unión zmieniła go w ziemię niczyją.
Jeśli czegoś nie zrobimy,
nie tylko my będziemy zagrożeni,
ale wy również.
Pomyślcie o Venturze.
Kto chce być następnym Venturą?
Nie ma chuja.
To właśnie mówiłem, prawda?
Zasługuje na sprawiedliwość, nie?
Przemyślcie to.
Zaczekajcie. Mam coś dobrego.
Czemu nienawidzisz mojego kumpla?
Czekaj. Chwila...
Nie kliknąłeś, nic nie rozumiem.
Nie kliknąłeś tu. Kliknij.
Żołnierz. Amerykanin. Nazwisko: Mendoza.
Nie. Mylisz się. Żołnierz?
Nie. To mój kumpel. Nie.
Wchodzimy w to.
Zwłaszcza, że Peniche wkrótce stąd się wynosi.
O cholera.
Złapali go?
Wręcz przeciwnie.
Awansuje do prokuratury stanowej.
- Co pan na to? - Jestem pod wrażeniem.
Pozwólcie mi zrobić swoje.
Oczyśćcie korytarze,
dajcie dostęp do pierwszego piętra,
odizolujcie La Unión, by nie mieli wstępu do pawilonów,
i to wszystkie.
Ale potrzebujemy więcej dla chłopaków na dole.
Kurwa mać.
No dobra. Chodźmy.
Kurwa mać.
Oszukał mnie. Kłamał mi w żywe oczy.
Kurwa mać. Pierdolę.
Skurwysyn.
Ja pierdolę, stary.
Co jest?
Co jest? Co?
Jego operacja zniszczyła mój biznes.
- Moją rodzinę. - Kurwa.
Niemożliwe. Twoją rodzinę? Ja pierdolę.
Rodzina jest święta, Kitajcu.
On był dla mnie jak rodzina.
Przypilnuję drzwi. Wchodź. Śmiało.
Tata!
- Wszystko OK? Na pewno? - Tak.
- Jack chciał mnie zabić. - Co to?
To strzelba.
- Kto miał strzelbę? - Jack.
- Jack chciał cię zabić? - Tak.
Ale Conchita i Frida mnie uratowały.
Aha. Rysuj dalej. Załóż słuchawki.
O co chodzi ze strzelbą?
Potem ci powiem, dobra?
Gdzie jest Linda? Nic jej nie jest?
Nie. Ogarnia wszystkie sprawy.
Jack mówił, że zabiłeś sędziego.
Nie, mówiłem ci. To był wypadek.
Tak jej powiedziałam.
- Idzie. - Co tam?
To jest Jack, a to jestem ja.
- A to? - Bagażnik, w którym się chowałem.
Dobrze. Chodź tu.
Posłuchaj mnie.
Musimy pogadać.
Gdy będziesz starszy i przypomnisz sobie o tym,
pamiętaj, jaki byłeś dzielny.
Jak Marine, jak twój tata, tak?
Tak?
Wiesz, że cię kocham.
Tak.
Co się stało?
Pablo, idź rysuj dalej, dobrze?
Co tam się stało?
Musiałyśmy zabić Jacka.
Patrz, w co mnie wpakowałeś.
Uczestniczyłam w przestępstwie. Mogę stracić pracę
- i też trafić za kratki. - Jesteś w szoku. Spokojnie.
- Nie rozumiesz. - Rozumiem.
- Pomyśl, co czuję. - Wyjdę stąd.
Mam taką sposobność.
Obiecuję ci, że wszystko się zmienić.
Chciałeś, by był bezpieczny. I jest.
Ale nie mam pojęcia, co my robimy.
- Co mam zrobić? - Uspokój się.
- Dokąd go zabrać? - Rozumiem.
Od razu wiedziałem.
Nie chciałem tu być, ale ty się mną zainteresowałaś.
Dotarłaś dalej niż ktokolwiek.
Jesteś wspaniałą osobą.
Daj mi szansę pokazać, że mogę zrobić dla ciebie tyle samo.
To moje nowe zadanie. Wy oboje. Zaufaj mi.
Proszę. Proszę, zaufaj mi.
Schowaj się.
Tak.
Dziękuję.
- Możesz iść. - Dzień dobry.
Dzień dobry.
- Jak się masz? - Jakoś leci.
Proszę.
Co to?
To dla ciebie.
Przeczytaj.
Szybko.
Bocinas: patrz, umiem pisać po hiszpańsku.
Chciałam ci to powiedzieć już w Teksasie.
Podoba ci się prezent?
Pamiętaj, że jesteś wyjątkowy i masz dobre serce.
Twoja przyjaciółka będzie na ciebie czekać.
Ściskam, Linda.
Pilnuj go i nie pokazuj nikomu.
- Schowaj go. - Dziękuję, pani doktor.
Nie ma za co.
Dziękuję pani.
Ma przejebane.
Cholerny żołnierz.
Nie można tak pogrywać z Santito. Kurwa.
Kurwa. Głupi trep. Ja pierdolę.
Ja mu pokażę.
Czemu nie? Chodź.
Chodź, Kitajcu.
Nie rozumiem. Użyj telefonu.
Muszę zabić.
Chodzi o honor.
Jebać honor, Kitajcu. Walić to.
Nie, najpierw musi się przyznać.
Możemy zabić go razem. O tak.
Ty i ja. Razem. Honor.
Okej?
Zajebiście. Honor, fiucie.
Jasne.
Jasne, Kitajcu.
Jasne. Zabijemy tego chuja.
Głupi żołnierz. Jebany Mendoza. Kurwa.
Należy mu się.
- Niech go tylko znajdę. - Santito.
Zaczekaj. Honor.
Zaczekaj.
Czekaj. Co za zbieg okoliczności, Dentysto. Co tam?
Chodź, pogadamy.
Zbieg okoliczności.
Wejdź.
Wchodź.
Zaufaj mi. Nie martw się.
On jest spoko.
Posłuchaj. Pierścionek to była tylko wymówka.
- Ach, nie pierdol. - Mam spory ładunek do schowania.
- Ubijmy interes. - Już tego nie robię.
O co ci chodzi? Słuchaj.
Pomóż mi znaleźć miejsce na towar.
Sporo zarobimy.
Potrzebuję cię.
Jesteś dupkiem.
Dupek z ciebie, Dentysto.
- Dobra. Mam miejsce. - Dobrze.
- Okej. - Mam miejsce.
Tak. Chodź.
Zaczekaj na zewnątrz.
Spokojnie, Kitajcu.
Cholerny Kitajec. Co jest?
Hong Kong. Hong Kong.
Leczo, zaczekaj.
Razem.
Honor. No już, ruszaj się.
Szybciej, Dentysto.
Czekaj.
Co jest?
Niczego nie przegapiam, Dentysto.
Dobra.
To nie tutaj. Chodź.
To moje więzienie, nie mówiłem ci?
Chodź, Kitajcu. Ruchy.
Przez dziurę, Kitajcu. Tu jest dziura.
Przejdź tędy. Dalej.
Do środka. No już. Dajesz, Kitajcu.
- Santito. Spokojnie. - Nie ruszaj się.
Cofnij się, fiucie. No chodź tu, Kitajcu.
To też jest kwestia honoru, Kitajcu.
Nikt nie może wiedzieć, że mnie oszukał.
Czaisz, chinolu?
Nie rusza się.
Co? Co jest?
Nie widziałeś gorszych rzeczy w wojsku?
O czym ty mówisz?
O czym mówię?
Mendoza.
Baczność!
Idź jebać chinoli.
Jesteś dupkiem.
Nigdy nie dziękujesz.
Nigdy nie przepraszasz.
Cholerny z ciebie niewdzięcznik.
Jesteś cholernym żołnierzem, Mendoza.
- Santito... - Czułem od ciebie glinę.
Santito...
- Niewiele się pomyliłem, co? - Stary.
Jaki, kurwa, Mendoza?
Santito.
Nazywam się Dante.
Co ty gadasz, Dentysto?
Nie.
Nie. To dlatego mówiłeś „Jestem Lazarito.
Nazywam się, kurwa, Lazarito.” Nie.
To najnowsza technologia.
Co? Jesteś też wynalazcą?
Jasne. Meksyk by wygrał mundial, gdyby nie ci wszyscy hejterzy.
Spokojnie, skurwielu.
Nie moja wina, że cioty zawsze przegrywają.
Wal się, Kolumbio.
- Suń się, fiucie. - Hej.
Wkurwiasz mnie, skurwielu.
Ej, Balín. Jak wyjdziesz, zadowolisz swoją starą?
Właśnie tak. Muszę zamoczyć.
Zaskoczę ją.
Ktoś już mógł się nią zająć, skurwielu.
Kowboj z wielkim wąsem.
- Chciałbyś. - Korzysta z niej zamiast ciebie.
Chodź tu, skurwielu. Nie bój się.
Weź to.
Ej, grubasie.
Dalej, Muñeco.
Na pohybel.
Zrobi się paskudnie.
Gorzej, niż kiedykolwiek.
Szefie.
Tak szczerze to kiepski ze mnie wojownik.
Wolałbym nie musieć w tym brać udziału.
Co?
Szczerze mówiąc...
Wiesz, szefie...
Nie chcę kłopotów, bo niedługo wychodzę.
Wiesz co? Jeśli chcesz spierdolić, to wynocha!
Jesteś śmieciem.
- Wynocha! - Ale nikomu nic nie powiem.
Pewnie, że nie, fiucie.
Ale najpierw zdejmij portki.
Zdejmuj jebane spodnie, dupku.
Dalej.
Wynocha stąd.
Na co się gapicie?
Ruchy. Zabierzcie to do kuchni.
I na korytarze. Ruchy, kurwa.
Co tam, szefie?
- Naprawdę go puścisz? - Nie ma, kurwa, mowy.
Nie ukarzę go, dopóki nie skończymy tej drugiej sprawy.
Ale tutaj...
każdy musi płacić.
- Jasne, szefie. - Do roboty.
Załatwmy to, draniu.
Jesteś agentem pod przykrywką.
- Tuż pod moim nosem. - Weź, Santito.
Próbuję uciec z więzienia.
Gdybym był gliną, już bym to zrobił.
Nie, ty nie jesteś gliną.
Nie.
Jesteś żołnierzem.
Amerykańskim żołnierzem, jednym z tych, co jeżdżą na misje.
Od samego początku leciałeś w kulki.
- Udawałeś... - Pomóż mi.
Santito, pomóż mi.
- Pomóc ci? Serio? - Tak, pomóż mi.
Niby jak?
Pomóż mi uciec.
Mam tylko ciebie.
Jedynego przyjaciela.
Pomóż mi, Santito.
Przyjaciela?
Tak.
- Tak. - Jesteśmy przyjaciółmi?
Santito...
Jesteś moim przyjacielem.
Wiesz?
- Co? - Wiesz, co powiedział Kitajec?
- Co takiego? - Że go zniszczyłeś.
Nie. To kłamstwo.
Zapytaj go.
- Okłamał cię. - Naprawdę?
- Tak. - Naprawdę?
- Zniszczyłeś jego rodzinę. - Nie, to kłamstwo.
- Masz w nosie rodzinę. - On skłamał.
- To nieprawda. - Ja byłem twoją rodziną.
- Jesteś moją rodziną. - Wal się, fiucie.
- Byłeś moją rodziną. Co jest? - Jesteś moją rodziną, Santito.
Co jest, kurwa?
- Co zrobić, byś się przyznał? - Uspokój się.
- Posłuchaj. - Mam cię przerżnąć?
- Przyznasz się, jeśli cię przelecę? - Daj mi mówić.
Daj mi coś powiedzieć, Santito.
- No słucham. - Słuchaj.
WIZYTY MAŁŻEŃSKIE
- Marci. - Co tam, stary?
Chcę cię prosić o przysługę.
- A ja chcę twoją siostrę. - Daj spokój.
W środku siedzi niezła sztuka, widziałem ją tydzień temu.
- No i? - Pomóż mi.
Według rejestru... to chyba ona.
Zapomnij, dupku.
- Jak wyjdzie, zapytaj... - Mam spotkanie z Peniche.
Zobaczymy, ale teraz idę na spotkanie.
- Na pewno? - A ty co tutaj robisz?
A masz, fiucie.
Klucze i radio.
Dobra, idziemy. Już, dupku.
Do roboty.
Idziemy.
Wybacz, Marci.
- Posłuchaj mnie, proszę. - Co?
Co?
Jesteśmy sami.
Żyję... dzięki tobie, draniu.
Dzięki tobie żyję.
Pomóż mi znaleźć kryjówkę i zabierzmy pieniądze.
Ty i ja na zawsze.
Kocham cię, draniu. Kocham cię.
Santito.
Popatrz na mnie.
Jesteśmy rodziną.
Jesteś moim bratem. Kocham cię.
- Na zawsze razem. Kocham cię. - Serio?
- Otwierać. - Gallegos, otwieraj.
Szefie, a gdzie jest Santito?
Santito?
Kurwa mać.
Czemu, kurwa, nie odbierasz?
I gdzie ty się podziewasz?
Masz tu, kurwa, przyjść.
Dupek.
Dalej.
Idź, Sobaco.
Spokojnie, draniu.
Spokojnie. No dobra.
Sukinsyn. Podaj piłkę.
Podchodzi do bramki. To może być...
Gol!
Przynieś piwo.
Meksyk rządzi, dranie!
Piwo! Piwo!
Ja pierdolę.
Naprawdę cię lubiłem.
Tavares ogląda mecz?
- Tak... - Gdzie jest Marcial?
- Marcial? Nie wiem. - Chodź ze mną.
Meksyk! Meksyk!
Kurwa mać! Balín!
Pali się, kurwa.
Ja pierdolę.
Otwieraj.
Chcesz drugą szansę?
- Tak, proszę pana. - Tak? Dostaniesz ją.
Idź tam. Pilnuj drzwi.
- Tak jest. - Nikogo nie wpuszczaj.
Nikogo. Kurwa mać.
Pomyśl. Gdzie to może być?
Kurwa mać.
Skurwysyn.
Jebany skurwysyn!
Skurwiel.
Incydent na dziedzińcu.
- A strażacy? - Mamy pożar.
Proszę pana, na dziedzińcu wybuchł pożar.
Czemu mi to mówisz? Wezwijcie straż.
- Już tu jadą. - Sprawdź, czy potrzebują pomocy.
Gdzie schowałeś cholerne pieniądze, dupku?
Gdzie są pieniądze, draniu?
Gdzie są pieniądze?
Gdzie one są?
Proszę pana, pożar zbliża się aż tutaj.
Natychmiast musimy uciekać.
Wyprowadź wszystkich, Silvestre. Szybko.
Uciekamy stąd.
Nikt nie może się dowiedzieć.
Niczego nie widziałeś. Tutaj.
Czego nie widziałem?
Proszę. Nie...
Nie wchodźcie do namiotów.
Żegnaj, ziomku.
Zabijmy tych skurwieli.
Co ty tu robisz?
Zabijmy tych skurwieli, fiucie.
Umierać, chuje!
Sukinsyn!
Ty sukin...
Nie, kurwa.
Nie wierzę, kurwa.
- Santito. - Pomocy!
Dlaczego, kurwa...?
Nie.
- Cuau. Ja pierdolę. Cuau. - Cholerny...
Skurwysyn!
Zanieś go.
- Skurwysyn. - Z drogi.
- Lekarza! - Pomocy!
Pamiętaj, ani słowa.
Potrzebujemy lekarza, do kurwy nędzy!
Lekarza! Mój synek!
Potrzebujemy lekarza!
Lekarza!
- Przepuśćcie mnie. - Nie możemy.
- Pracuję tu. - Proszę o identyfikator.
- Frida Villarreal. - Proszę.
Zabiję cię!
Dalej.
Słuchajcie.
Mamy mężczyznę z raną postrzałową.
Szybko, do karetki.
W górę, dalej.
Szybko. Jedziemy.
- Frida. - Co się stało?
Nie wiemy. Wszystko się zjebało.
Czemu jest tyle dymu?
Wybuchł pożar. Podobno jest masa ofiar.